.jpg)
Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΚΕΤΗ ΛΕΡΑ
η νέα παράσταση των "βορείως"
Το "Ο Αϊ Βασίλης είναι σκέτη λέρα" (στα γαλλικά «Le Père Noël est une ordure») είναι ένα από τα πιο γνωστά και αγαπημένα έργα του σύγχρονου γαλλικού θεάτρου και της κωμωδίας.
Το έργο έγινε τεράστια επιτυχία με
την ομώνυμη ταινία του 1982, σε σκηνοθεσία Jean-Marie Poiré, η
οποία θεωρείται σήμερα cult κλασική στη Γαλλία και προβάλλεται συχνά κάθε
Χριστούγεννα.
Βασικά
στοιχεία
Υπόθεση
Το έργο εκτυλίσσεται την παραμονή των
Χριστουγέννων, όταν οι υπάλληλοι ενός κέντρου ψυχολογικής υποστήριξης δέχονται
αλλεπάλληλες αλλόκοτες επισκέψεις και τηλεφωνήματα από μοναχικούς,
απελπισμένους ή απλώς εκκεντρικούς ανθρώπους.
Καθώς η νύχτα προχωρά, η κατάσταση ξεφεύγει: παρεξηγήσεις, βία, απιστίες,
εγκλήματα και ένα πτώμα(!), όλα δοσμένα με ωμό και ανατρεπτικό χιούμορ.
Το έργο σατιρίζει, κατά κύριο λόγο, την κοινωνική μοναξιά και την υποκρισία της «χριστουγεννιάτικης καλοσύνης».
Τα Χριστούγεννα παρουσιάζονται ως σκηνικό ψευδούς ανθρωπιάς και ο Άγιος Βασίλης ως σύμβολο υποκρισίας. Αντί για αγάπη: βία, μοναξιά, θάνατος. Όλοι οι χαρακτήρες είναι μόνοι. Το Κέντρο Συμπαράστασης λειτουργεί ως ψευδαίσθηση κοινότητας. Κανείς δεν «σώζεται» πραγματικά. Όσοι μιλούν για καλοσύνη είναι οι πιο βίαιοι, ενώ η φιλανθρωπία παρουσιάζεται ως αυτοεπιβεβαίωση.
Στο έργο η βία γίνεται κωμική και το κοινό εξαναγκάζεται να γελάσει με το απαγορευμένο. Το γέλιο λειτουργεί ως εργαλείο αποκάλυψης, δεν υπάρχει «κάθαρση», ενώ το τέλος αφήνει μια πικρή επίγευση.
Μια σύγχρονη ανάγνωση του έργου
Παρότι σήμερα είμαστε διαρκώς online και έχουμε άμεση πρόσβαση σε επικοινωνία, η υπαρξιακή μοναξιά έχει ενταθεί.
Οι χαρακτήρες του έργου μιλούν συνεχώς αλλά δεν επικοινωνούν ουσιαστικά.
Το τηλεφωνικό κέντρο γίνεται πρόδρομος των hotline ψυχικής υγείας των chat υποστήριξης και των «ανώνυμων» ψηφιακών εξομολογήσεων
Ο χαρακτήρας του κ. Πρέσκοβιτς σήμερα:
· θα ήταν μετανάστης
· πρόσφυγας
· ή άτομο που «δεν μιλά σωστά»
Το έργο δείχνει πώς ο φόβος μεταμφιέζεται σε ευγένεια και η καλοσύνη καταρρέει μπροστά στη διαφορετικότητα.
Δεν φοβόμαστε τον Άλλο επειδή είναι επικίνδυνος, αλλά επειδή μας αποκαλύπτει τα όρια της ανεκτικότητάς μας.
Η βία στο έργο γελοιοποιείται, γίνεται «αστείο». Σήμερα βλέπουμε βία καθημερινά (ειδήσεις, reels, memes) και σοκαριζόμαστε λιγότερο. Το έργο προφητεύει την αναισθητοποίηση: γελάμε με κάτι που κανονικά θα έπρεπε να μας ευαισθητοποιεί.
Η σχέση Φελίξ - Ζοζέτ δεν παρουσιάζεται ως εξαίρεση, αλλά ως κάτι «φυσιολογικό»
Σύγχρονη ανάγνωση: η κοινωνία συχνά «ανέχεται» τη βία, αρκεί να μη διαταράσσει την επιφάνεια.
Η αδυναμία των υπαλλήλων του Κέντρου να παρέμβουν θυμίζει θεσμική αδράνεια και κοινωνική συνενοχή
Σήμερα τα Χριστούγεννα αποτελούν υποχρεωτική ευτυχία, οικογενειακή κανονικότητα και συναισθηματικό εξαναγκασμό.
Το έργο δείχνει τι συμβαίνει σε όσους δεν χωρούν στο «γιορτινό αφήγημα» και μένουν μόνοι, φτωχοί, αόρατοι.
Το "Ο Αϊ Βασίλης είναι σκέτη λέρα" δεν είναι μια χριστουγεννιάτικη κωμωδία.
Είναι μια βίαιη αποδόμηση της καλοσύνης.
Σε μια εποχή όπου η αλληλεγγύη
συχνά γίνεται εικόνα, ανάρτηση ή προσωπικό αφήγημα, το έργο έρχεται να ρωτήσει:
τι συμβαίνει όταν η καλοσύνη δεν αντέχει την πραγματικότητα του άλλου;
Οι ήρωες θέλουν να βοηθήσουν — αλλά μόνο όσο αυτό δεν διαταράσσει την τάξη, την άνεση και την αυτοεικόνα τους.
Στο σύγχρονο ελληνικό κοινωνικό πλαίσιο, το "Ο Αϊ Βασίλης είναι σκέτη λέρα" συνομιλεί άμεσα με την εμπειρία της παρατεταμένης κρίσης, της κοινωνικής επισφάλειας και της αυξανόμενης μοναξιάς. Το τηλεφωνικό κέντρο συμπαράστασης του έργου μπορεί να ιδωθεί ως ανάλογο των σημερινών δομών «φροντίδας» – γραμμές βοήθειας, κοινωνικές υπηρεσίες, εθελοντικές πρωτοβουλίες – όπου η καλή πρόθεση συχνά συγκρούεται με την κόπωση, τη γραφειοκρατία και τη διαχείριση της εικόνας.
Οι χαρακτήρες αντανακλούν γνώριμους
κοινωνικούς τύπους: τον ηθικά αυτάρεσκο διαχειριστή της προσφοράς, την αφελή
καλοπροαίρετη εθελόντρια, τους κοινωνικά αποκλεισμένους που εμφανίζονται μόνο
ως «πρόβλημα» και τον «ξένο» που δοκιμάζει τα όρια της ανεκτικότητας μιας
κοινωνίας που αυτοπροσδιορίζεται ως φιλόξενη. Μέσα στο χριστουγεννιάτικο
πλαίσιο της υποχρεωτικής ευτυχίας, το έργο φωτίζει όσους μένουν εκτός του
κυρίαρχου αφηγήματος και, χωρίς κάθαρση, μετατρέπει το πικρό γέλιο σε σχόλιο
συλλογικής ευθύνης.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΛΕΣΧΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ
από την Ομάδα Τέχνης "βορείως"
Η Λέσχη Ανάγνωσης
δημιουργείται από την ανάγκη ανθρώπων να συναντιούνται, να διαβάζουν, να
σκέφτονται και να μοιράζονται όσα γεννά η τέχνη του λόγου και το διάβασμα.
Θα αποτελεί ουσιαστικά μια παρέα, με κοινό παρονομαστή και
επιδίωξη την ανάγνωση και τη συζήτηση. Θα λειτουργεί με απλό τρόπο
αποσκοπώντας στην καλλιέργεια της σχέσης των μελών της με το διάβασμα, θα είναι επί της ουσίας ένας ευχάριστος
και εποικοδομητικός τρόπος για την ελεύθερη ώρα τους.
Αφορά ανθρώπους από διάφορους επαγγελματικούς χώρους, με διαφορετικούς χαρακτήρες, κουλτούρες και ηλικίες, με σπουδές ή καθόλου σπουδές, κάτι που θα κάνει τη διαδικασία ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.
Στόχοι:
- να καλλιεργήσει την
αγάπη για το βιβλίο και τον διάλογο,
- να αναδείξει τη
λογοτεχνία ως μέσο επικοινωνίας και αυτογνωσίας,
- να δημιουργήσει
μια κοινότητα ανθρώπων, που μοιράζονται το ενδιαφέρον για τις ιδέες, τις
ιστορίες και τη ζωή.
Η λέσχη δεν έχει
εκπαιδευτικό ή κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Είναι χώρος ελευθερίας, ισότητας και
δημιουργικής έκφρασης.
Η συμμετοχή στη Λέσχη θα είναι ελεύθερη και εθελοντική. Δεν θα υπάρχει οικονομική συνδρομή. Οι αποφάσεις θα λαμβάνονται συλλογικά. Οι δραστηριότητες, πέρα από τις συναντήσεις, θα εγκρίνονται από τα μέλη. Λειτουργία με σεβασμό και εμπιστευτικότητα.
Σαν προσωρινός τίτλος δίνεται: Λέσχη Ανάγνωσης "Ανάμεσα στις σελίδες". Ο οριστικός τίτλος θα προκύψει μέσα από σχετικές προτάσεις των μελών κατά τις πρώτες συναντήσεις.
Η πρώτη συνάντηση προγραμματίζεται για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιανουαρίου 2026.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται για να δηλώσουν συμμετοχή στη Λέσχη και περισσότερες πληροφορίες στα τηλέφωνα:
6973.272.669
6944.690.395
Ο ΑΪ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΚΕΤΗ ΛΕΡΑ η κωμωδία του χειμώνα 1ο ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ ΩΡΑ ...
.jpg)
